Wat een GEWELDIGE dag!

Hallo allemaal,

Vandaag was het de dag van de melkveecoöperatie, dit is het project dat mijn lokale bank ondersteunt en waar ik dus uiteindelijk een verslag van ga schrijven. Vanmorgen zijn we al heel vroeg opgestaan, omdat we naar het binnenland moesten en dit was vier uur rijden met de taxi. Ik was erg moe, maar had onwijs veel zin in het project!

Eenmaal aangekomen bij het dorpje stonden de vrouwen ons al vol smacht op te wachten. Zij begonnen met een openingsceremonie en liepen met een soort wierook langs ons heen. Ook kregen we een limoen in onze handen, als teken dat wij welkom waren als gasten. Het was echt een hele bijzondere ervaring, echt zo mooi om te zien hoe blij de mensen zijn dat je langskomt!

Het project dat Rabobank Foundation ondersteunt is speciaal voor vrouwen die een eigen onderneming met koeien willen starten.  In het dorpje waar wij een bezoek hebben gebracht, waren 21 vrouwen lid van de projectgroep.  Zij hadden allemaal enkele koeien, waarvoor zij leningen hadden afgesloten. Er werd een mooi voorbeeld van een vrouw gegeven, zij had op dit moment twee koeien. Toen zij zich aansloot bij het project heeft ze één koe gekocht voor 13.000 Roepies (ongeveer € 195,00). Om deze koe te kunnen komen had ze 10.000 Roepies geleend en 3.000 Roepies zelf betaald.

Doordat de vrouwen allemaal samenwerkten konden zij gezamenlijk melk leveren aan de fabriek. Dit zorgde voor lagere transportkosten en ook werd er nu een hogere prijs voor de melk gevraagd. De vrouwen kregen zo dus een hoger, maar ook een vast inkomen. Het geld dat zij extra verdienden spaarden zij op en hiermee konden de leningen worden afbetaald en nieuwe koeien worden aangekocht om zo meer melk te produceren en dus meer inkomsten te creëren. Het project heeft dus een hele grote invloed op het leven van deze vrouwen. Eigenlijk hebben zij op dit moment best een rijke positie en nu hebben zij zelfs genoeg geld, dat alle kinderen uit het dorpje naar school toe kunnen, dat is gewoon fantastisch om te horen!

Ik heb de mensen in het dorpje verteld dat wij thuis zelf ook een melkveehouderij hebben met 150 melkkoeien. Het was zo grappig om de reactie van de inwoners te zien, die konden hun oren namelijk niet geloven. Ook heb ik er voor de zekerheid maar bij verteld dat mijn vader niet alle koeien hoefde te melken met de hand, maar dat dit allemaal automatisch ging. Daar moesten ze erg hard om lachen, maar ze vonden het geweldig!

Niet alleen de vrouwen waren enthousiast, maar ook de kinderen vonden ons bezoek helemaal geweldig. Ze wilden allemaal dolgraag met ons op de foto en ook waren ze nieuwsgierig naar onze namen. Aan het einde van het bezoek zijn met iedereen samen op de foto gegaan en daarna kwamen ze ons allemaal bedanken en uitzwaaien. Het is zo vreemd wat dat met je doet, zelf voel je je dan ook zo gelukkig!

Na dit indrukwekkende bezoek was het tijd om naar de melkfabriek te gaan. Ook hier stonden de medewerkers van de fabriek ons al op te wachten. Bij aankomst kregen we allemaal een soort gouden ketting om en een mutsje op ons hoofd. Er werden kokosnoten uitgedeeld, alleen was ik hier niet zo gecharmeerd van. Echter is het hier onbeleefd om te weigeren, dus ik heb netjes een paar slokjes genomen. Daarna zijn we naar binnen gegaan. De fabriek is hier erg primitief en er wordt nog veel handwerk verricht. De melk zit hier nog in melkbussen en is dus nog warm als het bij de fabriek aankomt. Als eerste wordt de melk bij elkaar in één bak gegooid en daarna gekoeld tot ongeveer vier graden. De volgende stap is het pasteuriseren van de melk en het ontnemen van vet. De machines worden allemaal nog met de hand bediend. Dan is de melk klaar om te worden verpakt, dat gaat hier in plastic zakjes.

De fabriek beschikt over drie opslagtanks waar per tank 10.000 liter in gaat. Ook de medewerkers van deze melkfabriek heb ik verteld dat wij thuis ook melkkoeien hebben en dat wij een opslagtank van ca. 14.000 liter hebben. De medewerkers konden dit bijna niet geloven, maar waren erg enthousiast over de verhalen.

Na het bezoek aan de melkfabriek hebben we nog twee andere dorpjes bezocht. Ook hier waren alle vrouwen dolenthousiast dat wij ze een bezoekje kwamen brengen. Zelf vond ik het heel bijzonder om de verschillen tussen melkveehouderij in India en in Nederland te bekijken. Ik vind het een geweldig project en ga er dan ook een uitgebreid verslag van schrijven om aan de Rabobank te presenteren.

Aan het einde van de middag was het tijd om weer terug naar ons hotel te gaan, alleen moesten we natuurlijk nog weer vier uur terugrijden. Dit viel niet mee, aangezien het vannacht weer erg laat was. Ongeveer om 20:00 uur lokale tijd (13:30 uur in Nederland) kwamen we aan bij het hotel en zijn Lana en ik naar de receptie gegaan. Zoals ik gisteren al had geschreven hebben wij gisteren een Sahri gekocht (lokale klederdracht). Het is erg ingewikkeld om deze jurk aan te krijgen, aangezien deze om je lichaam wordt gewikkeld. De receptionistes hadden aangeboden ons te willen helpen en zo gezegd zo gedaan. We hebben erg leuke foto’s van de jurken gemaakt en deze zal ik dan ook zo snel mogelijk plaatsen!

Al met al was het voor mij de indrukwekkendste en mooiste dag hier in India. Morgenvroeg vliegen we om 10:00 uur alweer naar de volgende bestemming; Bangelore. Vanuit deze stad rijden we met een taxi naar Mysore en daarna hebben we lekker even vrije tijd als het goed is. Als ik in het volgende hotel internet heb, zal ik zo snel mogelijk weer een verhaal schrijven!

Groetjes Ellen Tijert