De katoenprojecten

Hallo allemaal,

Vandaag stond er weer een druk programma op de planning. Vanmorgen zijn we om 6:45 uur opgestaan en om 7:30 uur zaten we aan het ontbijt. Dit smaakte zoals iedere morgen weer fijn. Ze hebben bij het ontbijt gewoon getoaste broodjes en daar bestel ik iedere ochtend een omelet met kaas bij, heerlijk!

Om 8:15 uur vertrokken we met de taxi richten Mykaps, dit is een partner van Rabobank Foundation. Eerst hebben we het hoofdkantoor van deze organisatie bekeken en op dezelfde locatie kregen we een briefing voor het katoenproject wat we gingen bezoeken. Gelukkig praatte de man die de presentatie gaf erg duidelijk Engels en dus konden we zijn verhaal goed volgen.

Vervolgens zijn we doorgereden naar het dorpje van de katoenboeren. Zij waren bezig met het wegen van de zakken katoen en daarna werden ze op de vrachtwagen gegooid. Een gemiddelde zak met katoen weegt zo’n 35 kilo, alleen het leek of de zak zo licht was als een veertje. De zakken katoen werden namelijk op het hoofd getild en door één persoon op de vrachtwagen gegooid, waarnaar vervolgens drie jongens de zakken opstapelden. Het zag er erg indrukwekkend uit.

Het verhaal achter dit katoenproject is dat de mensen maar één keer per jaar katoen kunnen oogsten en dat zij dus ook maar eens per jaar hoge inkomsten ontvangen. Verder verbouwen deze katoenboeren wel andere gewassen zoals: gember en groene pepers. Een boer vertelde ons dat hij 25 Roepies (ongeveer €0,40) per week opzij legt om voor het volgende oogstjaar zaad te kunnen kopen.

Dit soort verstandige beslissingen hebben de boeren geleerd tijdens de scholingen/trainingen die MyKaps organiseert. Één lid per groep boeren gaat naar de scholing van MyKaps en geeft vervolgens de kennis die hij heeft opgedaan door aan de overige groepsleden. Naarmate de jaren verstrekken is het de bedoeling dat zij de kennis ook weer doorgeven aan de kinderen zodat zij uiteindelijk dus op eigen benen kunnen staan.

De mensen in India drinken graag thee met melk en heeeeel veel suiker. Omdat het hier onbeleefd is om te weigeren, hebben we vandaag weer van die overheerlijke (NOT) thee mogen drinken. Natuurlijk is het wel heel lief van deze mensen, maar het is toch echt niet lekker.

Nadat we onze thee hadden opgedronken zijn we weer in de taxi gestapt en hebben we een lokale ‘ledenvergadering’ bijgewoond. Toen we op locatie aankwamen stond er een grote tent en zaten er al heel veel mensen op ons te wachten. Wij mochten vooraan zitten en werden allemaal op een zeer bijzondere manier verwelkomt. Er werd een praatje in het Indiaas gehouden, daarna werd je naam genoemd en kreeg je een hele mooie eigengemaakte bloemenkrans omgehangen. Vervolgens werd er luid geapplaudisseerd.

Hoewel het maar heel zelden regent in India, begon het zo maar opeens heftig te regenen. Sommige mensen liepen dus ook zo weg uit de vergadering, omdat ze aan het werk moesten door de regenval. Ongeveer de helft van de mensen zijn gebleven en toen is de meeting binnen in een huisje voorgezet. Echter was deze ook niet geheel waterdicht. De mensen mochten ons tijdens de vergadering vragen stellen, maar er werd eerst een leuke opmerking gemaakt door één van de inwoners van het dorpje. Ze wilde ons bedanken dat we er waren, want wij hadden regen voor ze meegenomen en daar waren ze ons heel dankbaar voor! Dat was natuurlijk wel grappig!

Na de ledenvergadering dachten wij klaar te zijn en we zaten dus ook allemaal al in de taxi. Toen kwam plotseling één van de leden naar ons toe dat we nog een ‘small meeting’ hadden, dus we zijn weer terug gegaan naar het gebouw. Daar hebben we al met al nog wel anderhalf uur gezeten. Er werd nog weer van alles over het project en over de katoenboeren verteld. Daarna kwamen er allerlei dossiers uit de kast en dit hield maar niet op! Het was trouwens wel erg leuk om allemaal te zien. Als afscheidscadeautje kregen we een roos in onze haren, echt heel leuk! Daarna zijn we terug gegaan naar het hotel.

Om half negen hebben we in het hotel gegeten en wat was dat heerlijk! Ik heb in deze hele week nog niet zulk lekker eten gehad! We hadden rijst met een soort kip besteld met daarbij nog gefrituurde groente. Na het eten was het weer tijd om de koffer in te pakken, want morgen houden we ons nog één dag bezig met het katoenproject en ’s avonds vliegen we dan naar Mumbai.

Het is nu laat genoeg en weer tijd om te gaan slapen. Morgen gaat de wekker namelijk alweer om kwart over zes. Ik hoop dat er morgen WiFi is in het volgende hotel, dan ga ik zeker weer een verslag schrijven.

Groetjes Ellen Tijert